অঁ, স্বীকাৰ্য্য
[আগকথাঃ জীৱনত আমি বহু ভুল কৰোঁ। কেতিয়াবা অজানিতে, কেতিয়াবা চিন্তাৰ অপৰিপক্কতাৰ বাবে, কেতিয়াবা পৰিৱেশৰ দাস হৈ, কেতিয়াবা সঠিক সিধান্ত ল'ব নোৱাৰাৰ জহত। কাৰণ যিয়েই নহওক লাগে, ভুল ভুলেই। ই জীৱনৰ সমীকৰণকেই সলনি কৰি দিয়ে। ভৱিষ্যতৰ কোনো সময়ত এই ভুলৰ অনুশোচনা হয় যদিও তাক ওভোতাই শুদ্ধ কৰি লোৱাৰ সময় বা পৰিৱেশ অথবা দুয়োটাই একেবাৰেই নাথাকে। কিছুমান ভুল; যি ভুলৰ বাবে আপুনি বা মই আজিও ভাবোঁ যে, সেই সময়ত সঠিক সিধান্ত এটা ল'ব পৰা হ'লে হয়তো আজি জীৱনত আন এক সফলতাৰ সুখপ্ৰাপ্তি কৰিব পাৰিলোহেঁতেন বুলি আমি আজিও বিশ্বাস কৰোঁ, তেনে কিছুমান ভুলৰ স্মৃতি ৰোমন্থনে কোনো অনুজ পঢ়ুৱৈৰ জীৱনত তেনে পৰিস্থিতিত সঠিত সিধান্ত ল'বলৈ সুবিধা হয় বুলিয়েই এই অঁ-স্বীকাৰ্য্যৰ আখৰা আৰম্ভ কৰিছোঁ।] (১) আমি যি সময়ত হাইস্কুলত পঢ়িছিলোঁ তেনে সময়ত আমাৰ বাবে পৃথিৱীখন কল্পনাতীতভাবে বিশাল হোৱাৰ পৰিবৰ্তে আমাৰ নিজৰ পৃথিৱীখন ক্ষুদ্ৰ ধূলিকণা হেন আছিল। সঠিক পথৰ সন্ধান পোৱা নাছিলোঁ। মেধা ছাত্ৰৰ সংজ্ঞা আছিল শ্ৰেণীকক্ষৰ প্ৰথম ৰোল নাম্বাৰৰ গৰাকী হোৱা। মোৰ ক্ষেত্ৰত এনেকুৱা হৈছিল যে উচ্চ মাধ্যমিক ব...
